«لغت نامه دهخدا»
[هِزْ زَ] (ع اِ) هزه و شادمانی و خورسندی و خوشدلی : سلطان را دگرباره هزت غزو و نشاط مجاهدت متمدد گشت. (ترجمهء تاریخ یمینی). رجوع به هزه شود.
