هفت چشمه

«لغت نامه دهخدا»

[هَ چَ / چِ مَ / مِ] (ص مرکب)آنچه دارای هفت سوراخ باشد :
چه باید در این هفت چشمه خراس
زبهر جوی چند بردن سپاس.نظامی.
- کمر هفت چشمه:تاج بر فرق سر نهادندش
کمر هفت چشمه دادندش.نظامی.
کمر هفت چشمه در بربست
بر سر تخت هفت پایه نشست.نظامی.