هفت حرف استعلا

«لغت نامه دهخدا»

[هَ حَ فِ اِ تِ](ترکیب اضافی، اِ مرکب) خای نقطه دار و صاد بی نقطه و ضاد نقطه دار و غین نقطه دار و طای بی نقطه و قاف و ظای نقطه دار. (برهان) :
هفت آمد حرف استعلا بدانش بی خلاف
خا و صاد و ضاد و طا و ظا پس آنگه غین و قاف.
؟ (از امثال و حکم دهخدا).