«لغت نامه دهخدا»
[هَ خَرْ] (اِ مرکب)به معنی هفت خراس است که کنایه از هفت آسمان باشد. (برهان) : چو سالار این هفت خروارکوس برآورد بانگ از گلوی خروس.نظامی.