هفت خزانه

«لغت نامه دهخدا»

[هَ خِ / خَ نَ / نِ] (اِ مرکب)هفت خزینه. هفت عضو باطن آدمی زاد :
بر هفت خزانه درگشاده
بر چارگهر قدم نهاده.نظامی.
رجوع به هفت خزینه شود.