«لغت نامه دهخدا»
[هَ خَ نَ / نِ] (اِ مرکب)کنایت از هفت عضو باطن آدمی است که آن معده و جگر و شُش و دل و زَهره و سپرز و گرده باشد. (برهان). || کنایت از هفت آسمان هم هست. (برهان).