هفت خط

«لغت نامه دهخدا»

[هَ خَط ط / خَ] (اِ مرکب)کنایت از اقالیم سبعه است. (آنندراج) :
کرد رها در حرم کاینات
هفت خط و چارحد و شش جهات.نظامی.
|| خطوط جام جم است که آن خط جور و خط بغداد و خط بصره و خط ازرق و خط اشک و خط کاسه گر و خط فرودینه باشد. (برهان). پیشینیان، جام جم یا جام شراب را با هفت خط منقوش میدانستند... (از حاشیهء برهان چ معین). رجوع به هفت خط جام شود. || اندازه ای از کفش در اصطلاح کفشگران. (یادداشت مؤلف). || (ص مرکب) در فارسی امروز به معنی بدجنس و گربز و محیل است. (از یادداشتهای مؤلف): از آن هفت خط های بزرگ پاست؛ کنایت از اشخاص موذی و نابه کار است. (یادداشت مؤلف).