هفت دایره

«لغت نامه دهخدا»

[هَ یِ رَ / رِ] (اِ مرکب)هفت فلک. هفت آسمان. هفت خراس :
گفتم ز هفت دایره این هفت هشت میل
گفتا ز هفت سایره این هفت هشت اثر.
ناصرخسرو.