هفت سالار

«لغت نامه دهخدا»

[هَ] (اِ مرکب) به کنایه، سبعهء سیاره. (یادداشت مؤلف) :
هفت سالار کاندرین فلک اند
همه گرد آمدند در دووداه.رودکی.