هفت سر

«لغت نامه دهخدا»

[هَ سَ] (ص مرکب) موجودی که دارای هفت سر باشد. به کنایت، غیرعادی و ترسناک.
-اژدهای هفت سر؛ کنایه از فلک است :
این هفت سر اژدهای خونخوار
در گرد تو حلقه است چون مار.نظامی.
فلکی کو به گرد ما کمر است
چه عجب کاژدهای هفت سر است.نظامی.