هفت علفخانه

«لغت نامه دهخدا»

[هَ عَ لَ نَ / نِ] (اِ مرکب)هفت اقلیم و هفت کشور. (برهان) :
آتش زنیم هفت علفخانهء فلک
چون بنگریم نزل فراوان صبحگاه.خاقانی.