هفت گاه

«لغت نامه دهخدا»

[هَ] (اِ مرکب) هفت فلک. (انجمن آرا) (برهان) :
یکدلهء شش جهت و هفتگاه
نقطهء نه دایره بهرامشاه.نظامی.
|| هفت کشور. (برهان). مثال معنی اول برای این معنی هم مناسب مینماید.