هفت مرد

«لغت نامه دهخدا»

[هَ مَ] (اِخ) کنایه از اصحاب کهف است. (برهان). || (اِ مرکب) نیز به معنی آباء علوی یا سبعهء سیاره است :
ارچه نیارد برون به ز سنائی دگر
گردش این هفت مرد جنبش این چارزن.
سنائی.
رجوع به هفت مردان شود.