هفت مردان

«لغت نامه دهخدا»

[هَ مَ] (اِخ) به معنی هفت مرد است که کنایه از اصحاب کهف باشد. (برهان). || نیز کنایه از اخیار باشد و گویند سیصدوپنجاه وشش اند در شش مرتبه. سیصد از ایشان در یک مرتبه باشند و چهل در یک مرتبه و هفت در یک مرتبه و پنج در یک مرتبه و سه کس در یک مرتبه و بالاتر از اینها قطب است، قوام عالم به وجود اینهاست. (برهان) :
عشق برکرده به مکه آتشی کز شرق و غرب
کعبه را هرهفت کرده یْ هفت مردان دیده اند.
خاقانی.
نه نه آن جمع هفت مردانند
من که باشم که هشتمین باشم؟خاقانی.
پس از تحصیل دین از هفت مردان
پس از تنزیل وحی از هفت قرا...خاقانی.