هفت مشعبد

«لغت نامه دهخدا»

[هَ مُ شَ بِ] (اِ مرکب) کنایه از سبعهء سیاره است :
ز سیر هفت مشعبد اسیر ششدره ام
ز دست چارمخالف بنای هشت درم.سنائی.