«لغت نامه دهخدا»
[مَ رَ فَ] (ع اِ) آفتاب گاه. (آنندراج). بلندی زمین. ج، مشارف. (ناظم الاطباء). || مصحف مشربه. ظرفی است مسین با دهانهء فراخ و گوشه و دسته که زنان برای آب ریختن به تن به حمام برند. (یادداشت به خط مرحوم دهخدا).