ابوتیج

«لغت نامه دهخدا»

[ اَ ] (اِخ)(1) نام قصبه ای در اسیوط مصر، به جهت غربی نیل، نزدیک اخمیم در 350 هزارگزی جنوب قاهره.
(1) - Abou-tig.