«لغت نامه دهخدا»
[ اَ جُ حَ فَ ] (اِخ) وهب بن عبدالله. یکی از صحابهء رسول صلوات اللهعلیه. او پس از وفات آن حضرت بخدمت امیرالمؤمنین علی علیه السلام پیوست و در حروب آن حضرت حضور داشت. و امیرالمؤمنین علی او راوهب الخیر و گاهی وهب الله میخواند. و او بکوفه اقامت گزید و به سال 72 ه . ق. بدانجا درگذشت.