«لغت نامه دهخدا»
[مَ ءِ] (ع اِ) جِ صید، به معنی شکاراندازیها، خلاف القیاس، چنانکه محاسن جِ حسن است. (از غیاث) (از آنندراج). || جِ مِصْیَد. (ناظم الاطباء). آلت صید جانوران. دامها که بدان جانوران را گیرند. و رجوع به مصید شود. || جِ مِصْیَده. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). || جِ مَصیده. (ناظم الاطباء). رجوع به مصیده شود.