مصادرت

«لغت نامه دهخدا»

[مُ دَ / دِ رَ] (از ع، اِمص)مصادره. مصادره. جریمه گیری. جریمه کردن. جریمه گرفتن : خوارزمیان را برگماشت تا دزدی می کردند و مصادرت می کردند. (تاریخ بخارای نرشخی ص92). و رجوع به مصادره و مصادره شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر