«لغت نامه دهخدا»
[مُ دَ قَ] (ع مص) راست گویی کردن با کسی. (ناظم الاطباء). || همدیگر دوستی کردن. (منتهی الارب) (آنندراج). با یکدیگر دوستی داشتن. (تاج المصادر بیهقی) (المصادر زوزنی). مخادنه. (تاج المصادر). || به راستی دوستی کردن با کسی. (ناظم الاطباء). صداق. (آنندراج).