مصبح

«لغت نامه دهخدا»

[مِ بَ] (ع اِ) کاسهء بزرگ. (منتهی الارب) (آنندراج). کاسهء بزرگ که بدان صبوحی کنند. ج، مصابح. (ناظم الاطباء).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر