«لغت نامه دهخدا»
[مُ صَحْ حَ] (ع ص) درست شده و اصلاح شده. (ناظم الاطباء). درست شده. (از منتهی الارب). || (اصطلاح چاپخانه) تصحیح شده. اصلاح شده. کتاب یا نوشته ای که غلط های حاصل از اشتباه حروف چینی آن را گرفته اند. || نوشته ای که در آن غلط و اشتباه تحریری نباشد: این نسخه ای است مصحح و در کمال اتقان. || متن منظوم یا منثور که وسیلهء یک یا چند تن با روش علمی و بررسیهای لازم غلط گیری و اصلاح شده باشد: دیوان حافظ مصحح قزوینی. (از یادداشت مؤلف). || درست ساخته شده. || تمام ساخته شده. (ناظم الاطباء). || کامل. در حد مقرر. - مصحح شدن؛ به حد مقرر رسیدن. درست شدن : هرگاه آنچه به قبض و تصرف فلان جهبذ آمده باشد مصحح نشود... تا اموال امیرالمؤمنین و عامل او و آن کس که قایم مقام و نایب مناب او باشد مصحح و درست شود. (تاریخ قم ص152). - مصحح گردیدن؛ کامل شدن. به حد مقرر رسیدن : همچنان ضامن بود تا هر آنچه بر فلان جهبذ واجب و لازم بود از شرایط مذکوره و هر آنچه به قبض و تصرف او آمده باشد از مالهای سنهء کذا و بقایای ماقبل آن ازبهر امیرالمؤمنین مصحح و درست گردد. (تاریخ قم ص152). || شفایافته و تندرست شده. (ناظم الاطباء).