مصعد

«لغت نامه دهخدا»

[مُ صَعْ عَ] (ع ص) شراب گرم کرده با آتش. (منتهی الارب) (از ناظم الاطباء). || تصعیدشده. (ناظم الاطباء). تبخیرشده، چنانکه شراب مصعد، سرکهء مصعد، زیبق مصعد. (یادداشت مؤلف). || سوخته و افروخته شده. (ناظم الاطباء). || بر جای بلند برآمده. || پاک شده. خالص گشته. (ناظم الاطباء). صاف کرده شده. مقطر.
- گلاب مصعد؛ گلاب خالص و صاف کرده شده :
شفیع از گناهش محمد بود
تنش چون گلاب مصعد بود.فردوسی.
نوز گل اندر گلابدان نرسیده
قطره بر آن چیست چون گلاب مصعد.
منوچهری.
- مصعد کردن؛ از حالت جامد به بخار تبدیل کردن. تبخیر کردن : چکانیدن و مصعد کردن یا اندر سفال نو کردن [ آب را ] تا از او بتراود و ممزوج کردن با شراب مضرتهاء آبها ببرد. (ذخیرهء خوارزمشاهی).