«لغت نامه دهخدا»
[مُ صَفْ فَ حَ] (ع ص) گوسپندی که وی را نادوشند تا بزرگ پستان و پرشیر نماید. (از منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء). || شمشیر پهن. مصفحه [ مُ صَفْ فِ حَ ] . ج، مصفحات. (منتهی الارب) (از آنندراج). شمشیر. (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).