«لغت نامه دهخدا»
[مِ] (ع ص) طین مصلال؛ گِل خشک شدهء سخت گشته که بانگ می کند. (ناظم الاطباء). گِل با بانگ و فریاد. (منتهی الارب) (آنندراج).
