مصلحت گزاری

«لغت نامه دهخدا»

[مَ لَ حَ گُ] (حامص مرکب) عمل مصلحت گزار. صلاح اندیشی. خیرخواهی. || کارگزاری. مباشرت. || (اصطلاح سیاسی در دولت عثمانی) کارداری سفارت : روز شنبه... رخصت مراجعت به استانبول یافته حیدرافندی مستشار خود را به جای خود به مصلحت گزاری بگذاشت و کارداران دولت او را به نشان مکلل به الماس... تشریف کردند. (ناسخ التواریخ ص212 قسمت قاجاریه).