«لغت نامه دهخدا»
[مُ] (ع مص) مصع. (ناظم الاطباء). رفتن. (آنندراج). رجوع به مصع شود. || بشدن شیر شتر. (تاج المصادر بیهقی). رفتن و بازگشتن شیر از پستان ناقه. (منتهی الارب). || جنبانیدن دنبال. (تاج المصادر بیهقی). || سپری شدن سرما و هر چیزی. (آنندراج). || درخشیدن برق. (دهار). درخشیدن بخنوه و جز آن. (تاج المصادر بیهقی).