جائزوار

«لغت نامه دهخدا»

[ءِزْ] (ص مرکب) ممکن :
اگر چه هست نه چون هرچه هست جائز گشت
اگر چه نیست نه چون هرچه نیست جائزوار.
ناصرخسرو.