«لغت نامه دهخدا»
[بِ] (اِخ) ابن عوف. صحابی است. وی برادر عبدالرحمان بن عوف صحابهء مشهور پیغمبر میباشد وقتی که مروان حکم اموی از شام لشکری بمکه بجنگ عبدالله بن زبیر فرستاد مهتر آن سپاه حبش بن دجله بود. جابر برادر عبدالرحمان عوف با لشکر از مدینه بمدد عبدالله بن زبیر آمد و لشکر شام را شکست داد. (رجوع به تاریخ گزیده ص263). و رجوع به الاصابه شود.