«لغت نامه دهخدا»
[بِ] (اِخ) ابن موهوب. وی نوهء جابربن منصور و نسبش چنین است: جابربن موهوب بن ظافربن جابربن منصور سکری. وی از اطبای مشهور بود و بعلم پزشکی وقوفی تام داشت و در حلب ساکن بود. (عیون الانباء ج2 ص143).