جاجم

«لغت نامه دهخدا»

[جِ] (اِ) پلاس را گویند و فرشی باشد که آن را از نمد الوان دوزند. (برهان)(1). بمعنی جاجیم است و آن فرشی است که از پشم بافند غیر از گلیم، مطلق پلاس، و نیز فرشی که آن را از نمد الوان دوزند و جاجیم بتحتانی مشبع آن است. شفائی در هجو شال مرسلهء شخصی گفته است:
وهم گفتا نه کهنه جاجیمی است
چون نمد دالبر درم درمش.
لیکن در هندوستان بفتح شهرت دارد و از شعر ملافوقانی یزدی مستفاد میشود که بضم نیز صحیح باشد، زیرا که مدار قافیهء غزل بر ضمهء ماقبل رَویّ است چون مردم، انجم و امثالها و هو هذا :
اطلس و زربفت با آن عز و گوز و طمطراق
ریشخند بندگان قالی و جاجم شدند.
ملافوقانی یزدی (از آنندراج).
(1) - امروز jajim گویند. (حاشیهء برهان چ معین).