«لغت نامه دهخدا»
[حِ] (ع ص) نعت فاعلی از جَحْن. کسی که بر عیال خود تنگ گیرد از بخل یا از تنگدستی. امساک کننده. تنگ گیرنده بر عیال از تنگدستی یا بخل. (منتهی الارب) (اقرب الموارد).