«لغت نامه دهخدا»
[رِ زَ] (ع ص) ارض جارزه؛ زمین خشک و درشت که ریگ فراگرفته باشد. (منتهی الارب) (اقرب الموارد) (مهذب الاسماء). || زمین هموار. (منتهی الارب). ج، جَوارِز. (اقرب الموارد) (منتهی الارب).