«لغت نامه دهخدا»
[سِ پُ دَ] (مص مرکب) دادن جا و مکان. || مردن. (آنندراج) : آنروز که آدم صفی جا بسپرد میراث به وارثان یکایک بشمرد هرکس به هوای طبع چیزی برداشت جز من دگری ز عشق میراث نبرد. واله (از آنندراج).