جام رسیدن

«لغت نامه دهخدا»

[رَ دَ] (مص مرکب) در خور شراب خواری بودن. سزاوار جام کشیدن :
جام یاقوت و شراب لعل پاکان را رسد
بینوایان را نظر بر رحمت عام است و بس.
فغانی شیرازی (از ارمغان آصفی).