«لغت نامه دهخدا»
[مِ رُ مَ / مِ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) پیاله ای که پر از آب کوثر باشد. || آب و دهان معشوق. || کلامی باشد که شیرین باشد و حال آورد. || اشعار خوب. (آنندراج).