«لغت نامه دهخدا»
[مِ] (اِخ) ابن مکی. یکی از خوانندگان مشهور دورهء رشید است. وی تمام دستگاهها و مقامها را بخوبی میدانست و آوازی نیک و رسا داشت: او دربارهء خویشتن گفت: «اگر علاقه بقمار و سگ مرا مشغول نمیداشت هرآینه خوانندگان را ترک میکردم تا از نان خوردن بیفتند». حکایاتی دربارهء او با رشید و ادیبان همعصر وی نقل شده که در اغانی آمده است. او بسال 809 م./ 187 ه .ق . درگذشت. (از المنجد).