«لغت نامه دهخدا»
[مِ عُشْ شَ ءِ] (ع ترکیب اضافی) کسی که صفات لازم در کاری را دارا باشد آنکه واجد شرائط باشد. آنکس که همهء اوصاف لازم در او باشد. || مجتهد جامع الشرائط؛ مجتهدی که دارای شرائط فتوای مانند علم و عدالت و غیره باشد. فقیه صالحی که از جهت شرعی واجد شرائط افتاء باشد.