جام غرور

«لغت نامه دهخدا»

[مِ غُ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب)کنایه از شراب غرور. هوای نفس. غرور جوانی :
کسی ز جام غرور زمانه مست مباد.
اوحدی.
رجوع به غرور شود.