جامهء ناشوی

«لغت نامه دهخدا»

[مَ / مِ یِ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب) کرباس ناشسته که در هند کوره خوانند. (بهار عجم) (آنندراج). آلوده. || جامهء چرکین. جامهء کثیف. جامهء ناشسته :
ابر رحمت همه را جامهء اعمال بشست
جامهء معصیت ماست که ناشوی بماند.
شاپور (از بهار عجم) (آنندراج).