جانور گویا

«لغت نامه دهخدا»

[نَ / نِ / نْ وَ رِ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب) حیوان ناطق. (دانشنامهء علائی ص5 س 5). انسان. آدم :
خرد را اولین موجود دان پس نفس و جسم آنگه
نبات و گونه گون حیوان و آنگه جانور گویا.
ناصرخسرو.