جاواء

«لغت نامه دهخدا»

(اِ) آن لشکر که سیاه نماید از بسیاری سلاح. (مهذب الاسماء): کتیبه جأواء؛ سپاهی که از بسیاری آهن سیاه بنماید. (ناظم الاطباء). || اسبی که سرخی رنگ او بسیاهی زند. (آنندراج) (انجمن آرا). مؤنث اجوی یعنی مادیان سرخی که رنگ آن بسیاهی زند. (ناظم الاطباء).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر