جاوش

«لغت نامه دهخدا»

[ ] (معرب، اِ) چاوش. رجوع به چاوش و چاووش شود. || الای جاوش(1)مأمور دولت که کار او اطلاع دادن از اعلان جنگ و رساندن پیغامها و غیره بود و شخص او از تعرض مصون بود. جارچی باشی. (از دزی). و رجوع به چاوش و چاووش شود.
(1) - Herant.