«لغت نامه دهخدا»
[یِ زُتْ تَ صَرْ رُ] (ع ص مرکب) آنکه حق تصرف در اموال خود را داراست، مقابل مهجور و ممنوع التصرف. آنکه اهلیت قانونی برای تصرف در اموال خود دارد. || مالی که مالک آن بتواند در آن نقل و انتقال بدهد، مقابل اموالی که در توقیف قانونی باشند و مالک نتواند در آن تصرف کند.