«لغت نامه دهخدا»
[جِ] (اِخ) جبران خلیل جبران. وی یکی از ارکان صنعت ادب عربی و از مؤسسان انجمن «الرابطه القلمیه» در نیویورک بود. او نویسنده و شاعر و نقاش متجددی بود که در بشری لبنان بسال 1883 م. بدنیا آمد و بسال 1931 در نیویورک درگذشت. نقاشی را از درون نقاش مشهور در پاریس فراگرفت. مسافرتهائی هم به اروپا کرد و انگلیسی را بخوبی فراگرفت و کتابهائی به این زبان نوشت. از آن جمله است: المجنون. السائق. النبی. رمل و زبده. یوع بن الانسان. آلهه الارض. التائه و حدیقه الینی که همه بزبان انگلیسی است و کتابهای زیر بعربی است: 1 - رساله فی الموسیقی. 2 - الارواح التمرده. 3 - الاجنحه المتکسره. این کتاب در مصر بچاپ رسیده و به فارسی هم ترجمه شده است. 4 - عرائس المروج. 5 - المواکب. 6 - دمعه و ابتسامه. 7 - العواصف. 8 - البدائع والطرائف. 9 - دیوان شعر. اشعار وی دربارهء محبت، دین، عدالت، حق، آزادی و سعادت است. و در نیویورک بچاپ رسیده است. تخیلات سرشار و روانی نثر وی او را از نویسندگان دیگر ممتاز میسازد وی مدیر مجله «الفنون» است که در نیویورک منتشر میشد. (از معجم المطبوعات و المنجد و الدراسات العربیه) در معجم المؤلفین جُبران ضبط شده و نسب وی چنین آمده: جبران بن خلیل بن میخائیل بن سعد که نسبت او به یوسف بن جبران المارونی الشعلانی البنانی منتهی میشود. رجوع به معجم المؤلفین والجدید فی الادب العربی ج 1 ص137 شود.