جبل الطیر

«لغت نامه دهخدا»

[جَ بَ لُطْ طَ] (اِخ) نام چهار کوه است که در دو طرف جادهء تنعیم در نزدیکی مکه قرار دارند و گویند همان چهار کوهی است که حضرت ابراهیم اجزای بدن چهار پرنده را بر فراز آنها نهاد و سپس چنانکه در قرآن آمده است آنها را فروخواند و اجزاء پرندگان بهم پیوست و به حالت نخستین برگشت.(1) و در این کوهها علامتهائی از سنگ نصب شده است. (از ترجمهء سفرنامهء ابن بطوطه ص134).
(1) - اشاره به این آیه است: قال فخذ اربعه من الطیر فصرهن الیک ثم اجعل علی کل جبل منهن جزء ثم ادعهن یأتینک سعیاً. (قرآن 2 / 260).