«لغت نامه دهخدا»
[جَ بَ لُلْ مُ ظَ مَ] (اِخ)کوهی است در اراضی حبشه و در آنجا مساجد و صوامع بسیار است و گویند که در آن کوه مقابری باشد که میت در آنجا اصلاً پوسیده نگردد و چنان استماع افتاده که در ولایت قاین نیز مغاره ها است که اموات در آنجا خسبیده اند و بعضی نشسته و اصلاً تغییر در ابدان ایشان محسوس نمیشود. (از حبیب السیر چ تهران، خاتمه ص414). جزء جبال غریبه است و وجود تحقیقی آن معلوم نیست.