«لغت نامه دهخدا»
[جَ بَ لِ حِ] (اِخ) نام کوه معروفی است در نزدیکی مکه که پیغمبر (ص) در آنجا به نبوت مبعوث شده است. ابن بطوطه مینویسد: این کوه تقریباً در یک فرسخی شمال مکه و در محلی مشرف بر منی واقع شده و کوهی است مرتفع. رسول خدا (ص) پیش از بعثت غالباً در این کوه بلند بعبادت میپرداخت و آغاز وحی هم در این کوه بود و همین کوه بود که زیر پای پیغمبر بلرزید و پیغمبر خطاب بدان فرمود: «آرام گیر که بر روی تو نیست مگر پیغمبری و صدیقی و شهیدی». و در تفسیر این حدیث اختلاف شده که آن روز چه کسانی با پیغمبر بوده اند. گفته اند که همراهان آن حضرت همان ده تن (عشرهء مبشره) بوده اند و نیز آورده اند که جبل بشیر هم زیر پای پیغمبر بلرزه درآمده است. (از ترجمهء سفرنامهء ابن بطوطه صص133 - 134). و رجوع به معجم البلدان و همین لغت نامه ذیل کلمهء «حرا» و حبیب السیر شود. این کوه را جبل نور نیز گویند. (از المنجد) (از منتهی الارب).