جبلک

«لغت نامه دهخدا»

[جَ لَ] (اِ) سخت شدن و قایم و محکم گردیدن چیزی بسبب چیزی دیگر. (برهان) (آنندراج). || (ص) سخت و محکم و استوار :
پادشاها بعدل و بخشش تو
گشته دیوار دولتت جبلک.
منجیک (از فرهنگ جهانگیری).